امید کسی را نا امید نکن
ابوریحان بیرونی در خانه یکی از بزرگان نیشابور میهمان بود از هشتی ورودی خانه ، صدای او را می شنید که در حال نصیحت و اندرز است .
مردی به دوست ابوریحان می گفت هر روز نقشی بر دکان خود افزون کنم و گلدانی خوشبوتر از پیش در پیشگاهش بگذارم بلکه عشقم از آن گذرد و به زندگیم باز آید . و دوست ابوریحان او را نصیحت کرده که عمر کوتاست و عقل تعلل را درست نمی داند آن زن اگر تو را می خواست حتما پس از سالها باز می گشت پس یقین دان دل در گروی مردی دیگر دارد و تو باید به فکر آینده خویش باشی .
سه روز بعد ابوریحان داشت از دوستش خداحافظی می کرد که خبر آوردند همان کسی که نصیحتش نمودید بر بستر مرگ فتاده و سه روز است هیچ نخورده .
میزبان ابوریحان قصد لباس کرد برای دیدار آن مرد ، ابوریحان دستش را گرفت و گفت نفسی که سردی را بر گرمای امید می دمد مرگ را به بالینش فرستاده . میزبان سر خم نمود .
ابوریحان بدیدار آن مرد رفته و چنان گرمای امیدی به او بخشید که آن مرد دوباره آب نوشید . ارد بزرگ اندیشمند برجسته می گوید : هیچگاه امید کسی را نا امید نکن، شاید امید تنها دارایی او باشد .
می گویند : چند روز دیگر هم ابوریحان در نیشابور بماند و روزی که آن شهر را ترک می کرد آن مرد با همسر بازگشته خویش او را اشک ریزان بدرقه می کردند .
بيسار زيباست
ممنونم از مهر و محبت شما
خیلی خوب بود
باعرض سلام
آموزنده است
موفق باشید
باسلام
آموزنده بود
موفق باشید
داستان كه نه واقعيت زيبايي كه حكايت از نيروهاي مثبت كائنات اسرار آميز دوروبر را دارد مريم
از تلاش شما بانو برای نگاه داشتن چراغ خرد تشکرخدای سر زمین ایران نگهدار اندیشه شما باد منتظر کارهای دیگر شما هستم
واقعا که زیبا است برایتان همیشه اروزی موفقیت دارم
خوب بود،به قولی جانم را شاید بستانی اما عشقم را هرگز ! – حمید
بد نبود سعي كمنيد بهتر بشه. رامين